13/6/2009 - daglardan okyanuslara...
Çakıl taşları yalnızdır hep..
kalabalıklar icinde yapayalnız bilirsin...
vakur,heybetli,ve hic eskimeyen..
cakil tasları güclüdür, hep derdin ya...
hani yüksekten düşse bile hicbişey olmayan...
ama yürekten düştügünde paramparca olan..
cakil taşları böyledir işte...
kim nerden bilsinki!
taş gibi bir yürekte,su kadar aziz olmayı!
taş degildir kıran, inciten, yaralayan...
dildir,sözdür,taşdaki vefayı göremeyen gözdür!
hani demiştin ya..
yürekte kalırsa inci...düşerse taştır diye...
bir taşın dilinden anlayan anlar ancak bunu!
taş kadar saglam,su kadar aziz ve berrak yürekler anlar..
bir taşın yüregindeki hassasiyeti!!!
yüce dagların bagrından kopar cakıl taşları...
okyanuslara karısmak icin sürüklenir durur ömrünce!!!
ama daglara olan aşkıda hic eksilmez yüreginden...
tek korkusu yanlış yollara sapmaktır...
bulanık sulara karışıp kaybolmak,yok olmak!
sen bilirsin...taşların canı cok yanar...
en büyük korkusuysa can yakmaktır hep!
o yuzden sevdalıdır hep ıssız sessiz uzaklara..
derin okyanuslara...dagların ardına...!
küçücük bir çakıl taşının derdini...
kim ne bilsin!!!
(cakıl taşı)
|
